Levensvisie

Pluk de dag

Kinderen plukken spontaan de dag. Ze worden vrolijk van een dwarrelend stofwolkje of van het geluid van een lepel op een pot. Als we ouder worden, verdwijnt dat enthousiasme vaak vanzelf. We leren het af, op school en thuis.

Ik probeer hier tegenin te gaan. Voor mij betekent de dag plukken dan ook genieten van elke dag, van de kleine en de grote dingen. Maar ook onnozele dingen doen waar je blij van wordt: Hallo zeggen tegen een vreemde, tikkertje spelen, ....

Het valt me op dat mensen die het moeilijk hebben gehad of zwaar ziek zijn geweest, vaak zeggen dat je van het leven moet genieten. Dus dan doe ik dat maar meteen:

Hallo, allemaal!

 

Kus talenten wakker

Talenten vormen voor mij de basis van groei. Kleine kinderen weten van nature waar ze sterk in zijn en energie van krijgen. Ze blijven deze activiteien maar herhalen en benoemen. Dit zien, laat een lach op mijn gezicht verschijnen.

Het valt me op dat kinderen in de kleuterklas soms al niet meer weten waar ze goed in zijn en wat hen vrolijk maakt. Ze ondervinden al faalangst en durven zich niet meer te laten zien. Dit moment zet me in actie, ik spoor hun talenten op en kus ze zachtjes wakker. Heerlijk om te doen en te zien: fonkelende oogjes en een gulle lach!

Simpelweg genieten!

 

Gras groeit niet sneller door er aan te trekken

Wanneer peuters proberen te lopen, gaat een nieuwe wereld voor hen open. Hier gaat een heel leerproces aan vooraf met letterijk veel vallen en opstaan. En dan plots komt die kleine pinguin in actie. Hij zet zijn eerste pasjes en al snel loopt hij je huis rond. Het is het moment waar je zolang op hebt gewacht.

Al snel gaat die peuter niet meer rustig wandelen, maar probeert het te lopen en te springen. Telkens verlegt het zijn grenzen. En dat is mogelijk enkel mogelijk omdat zijn basis goed zit. Dit kind heeft het wandelen mogen leren op zijn tempo, met vallen en opstaan. De ideale basis om iets op te bouwen.

Sinds enige tijd gun ik mezelf tijd om iets te aan te leren. Ik moet niet snel snel iets kunnnen, maar ik wil een goede basis vanuit mezelf laten groeien. Dit trek ik ook door naar de opvoeding hier thuis. Ik ben heel betrokken, maar ik heb vooral veel vertrouwen dat er wel een moment komt dat er iets zal bewegen. En ja, dat klopt. Ik krijg een puber die sterk in haar schoenen staat en zelf haar doelen stelt. Ik laat het gras groeien op zijn tempo, want als ik er aan trek, trek ik het toch maar uit ;-)

Hang lekker naar achteren!