Hoe je door niets te doen, veel doet!

  • Posted on: 12 July 2017
  • By: Adi

Minecraft, je moet haast van een andere planeet komen om niet te weten wat minecraft is. Heel wat jongeren bij mij in begeleiding speelden het in overvloed. Dus al snel stond het ook hier op de computer. Minecrafte-boekjes werden aangeschaft en plannen gesmeed om 's avonds een scherm te delen om constructies te maken.

De start van het minecraft-verhaal was veel belovend: iets nieuws leren op computer, super!! Al snel bekoelde het enthousiasme. Het ging allemaal trager dan verwacht, je moest een plan maken om verder te geraken en je geraakte niet steeds aan het gewenste materiaal. Kort samengevat: problemen.

Het spel werd aan de kant geschoven en het boekje verdween spoorloos. En ik geraakte gedrustreerd, want er werd weer een project aan de kant geschoven omdat het te 'moeilijk' was... lees: er moesten voor een keer inspanningen geleverd worden en dat wilde ze weer niet doen.

Dit weekend tijdens de grote opruim van de zolderkamer, kruiste het boekje van minecraft mijn pad. Iets weerhield me om het bij de dozen van tweedehandswinkel te steken. Goed zichtbaar legde ik het naast de computer.

Verrassing

En wat gebeurde er vanmorgen op een druilerige vakantiedag? "Mama, ken jij het paswoord van minecraft? Ik zou het willen spelen!" Het vergeten van het paswoord brak geen potten, want al snel had ze een nieuw account aangemaakt. In alle stilte werd het boekje bestudeerd en kwam een minecraft huis tot leven.

Vanavond kreeg ik dan ook een enthousiast ontwikkelingsproject voorgeschoteld. Hier is mijn zwemvijver, mijn weide voor paarden en mijn huis. De wanden zijn van blauwe marmer met op 1 niveau overal glas zodat er genoeg licht binnen komt. Dit zorgt voor genoeg ruimte. Ik hoorde nog hoe haar rollercoaster nog moest gebouwd worden en op welke manier dit dan werd aangepakt.

Als afsluiting kreeg ik wel de boodschap dat ze nu nog aan het oefenen was. Ze wil de kleine kneepjes goed kennen vooraleer ze aan de echte minecraft wereld wil deelnemen. Daar is het nodig dat ze snel kan reageren en weet hoe je elk materiaal kan bekomen zodat je je huis kan verstevigen en verdedigen. Maar dat zal wel voor morgen zijn, want voor vandaag is het wel genoeg. 

Verandering

Met een glimlach kijk ik op deze dag terug. Wat is er die voorbije jaren toch veel veranderd. Enkele jaren geleden verging aarde en hemel omdat er geen minecraft werd gespeeld. Nu wordt er minecraft gespeeld. Ik maakte me zorgen omdat er activiteiten werden opgegeven. Nu worden er nieuwe projecten gestart. Kortom vroeger maakte ik me zorgen omdat ik een hele hoop problemen zag. Nu maak ik me geen zorgen meer omdat er zich minder problemen voordoen. Of is het juist omgekeerd.... omdat ik me geen zorgen maak, ontstaan er minder problemen.

Stiekem denk ik dat de tweede versie de juiste is. 'Hoe minder zorgen ik me maak, hoe minder problemen er zich voordoen.' Ik was als het ware een probleemmagneet voor mijn dochter. Van 's morgens tot 's avonds was ik bezig met het uitpluizen van mogelijkheden, zoeken naar oplossingen en voorkomen van problemen. Ik kon enkel maar aan problemen denken. En het leek dat hierdoor mijn problemen pas echt begonnen. 

Mijn probleemgevoeligheid sloeg over op mijn hoogsensitief meisje. Ze voelde haarfijn aan dat ik me zorgen maakte omdat ze weer iets niet kon, omdat ze weer een beetje dichter stond bij het algemeen falen als 6 jarige. Ze trok zich totaal terug, helemaal overdonderd, durfde nergens meer aan te starten uit schrik dat ik weer een probleem zou vinden zodat haar status van mislukt meisje werd versterkt.

Blij zijn

Hier is verandering in gekomen. Elke dag ben ik nu blij dat ik haar zie, dat ze iets ontdekt, en vooral dat ze meer en meer zichzelf vindt. Gewoon die zalige meid is met haar positieve kantjes en haar iest moeilijkere kantjes, met haar lachjes en traantjes en met haar volle enthousiasme en haar puberluiheid. Maar ook de meid die nu nog lang niet alles kan en ook niet alles moet kunnen, maar wel eentje die nog zoveel gaat leren wanneer ze er klaar voor is. Eentje die sterk staat in haar schoenen en rustig verder timmert aan haar weg, op haar manier, op haar moment met een stel ouders die achterover leunen en denken: Wat zijn we toch gelukzakken dat we dit meisje zo mogen begeleiden in haar zoektocht!

Wanneer kan jij achterover leunen en volop genieten van je kinderen? Laat het zeker weten.

Contacteeer me zeker als je meer wil weten over de opvoeding van kinderen, adi@hetlampje.be

LEES OOK

Reactie toevoegen

Filtered HTML

  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.